Teken (Ticks)

Het slachtoffer vóór de behandeling. En ook na de behandeling, want het verwijderen van een teek is voor Sam routine geworden, waar hij niet meer van onder de indruk is.
Het gereedschap: ze lijken een beetje op kleine breekijzertjes en zijn veel handiger dan een tekentang. In ieder geval de tang die wij hebben. Die werkt goed bij een mens op een naakte huid, maar in de dichte vacht van een hond, knijpt hij niet stevig genoeg aan de teek, die behoorlijk vast kan zitten in de huid en ook nog in de dichte ondervacht van een hond. Volgens sommigen mag zo'n tang ook niet echt knijpen, omdat je dan juist de infectie kan overbrengen doordat het teken speeksel dan in je huid dringt.

De teken doe je vooral op bij boswandelingen, als de hond naast het pad loopt. Dit jaar zijn er erg veel teken in Brabant. Alleen deze week al hebben we 15 teken van de hond afgehaald. Het probleem is dat je ze zo moeilijk ziet. Zelfs met een luizenkam haal je ze nog niet allemaal uit de vacht. Je ziet of voelt ze dan pas als ze gezwollen zijn, zoals de teek op de foto's.
De heide op de foto is de Strabrechtse Heide, bij de Hoenderboompaal.

Hier zie je de teek nog op de huid van Sam. Hij heeft er vooral last van als de frontline behandeling al een paar weken oud is; blijkbaar doet dat spul toch wel wat, al is het niet afdoende.

Het weghalen gebeurt door het haakje eronder te schuiven en te draaien tussen je vingers: de teek komt dan vanzelf los.

Hier nog een close-up van de teek in al zijn gruwelijke details, net voor de vernietiging!


En als je er dan uiteindelijk toch nog één over het hoofd ziet, dan rolt er na twee weken zoiets op de grond. Bah!
Dan is dat beest nog 3 x zo groot geworden als op de eerste fotoserie.